โยโกะเอินทางมาถึงอาณาจักรเอ็น
เธอได้ยินเสียงที่เธอคุ้นเคยเรียกชื่อของเธอ
ราคุชุนนั่นเอง เขารอเธอที่ท่าเรือใกล้กับอาณาจักรโคอยู่พักหนึ่ง แต่ก็ไม่พบโยโกะ
เขาคิดว่าโยโกะต้องมาที่เอ็นก็เลยมารอเธอที่อาณาจักรเอ็น แล้วก็รอมาตลอด
โยโกะไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องมารอเธอ ทั้งๆที่เธอทิ้งเขาไปแท้ๆ
แต่ราคุชุนกลับพูดว่า เป็นความผิดของเขาที่ไม่ได้ให้เงินติดตัวโยโกะไว้เลย
โยโกะคงต้องลำบากมาตลอดแน่ๆกว่าจะมาถึงที่นี่


ราคุชุนออกมารับโยโกะ



เมื่อได้ฟังคำพูดของราคุชุน ทำให้โยโกะรู้สึกผิด เธอพูดความจริงว่าเธอทิ้งเขาไว้ แล้วก็หนีไปนะ
ราคุชุนกลับพูดว่า สิ่งที่โยโกะทำนั้นถูกต้องแล้ว เขาไม่อยากให้เธอถูกพวกทหารจับตัวได้
เมื่อได้ยินคำพูดนั้นของราคุชุน ทำให้โยโกะรู้สึกตื้นตันใจจนโผเข้ากอดเขา
แต่แล้วโยโกะก็ต้องผละออกมา เพราะเธอรู้สึกผิดที่ทิ้งราคุชุนเอาไว้
ราคุชุนพูดว่า เขารู้ว่าเธอไม่เชื่อใจเขา แต่เขาก็รู้ว่า สักวัน เธอจะต้องเชื่อใจเขาอย่างแน่นอน
โยโกะยิ่งประทับใจในตัวราคุชุนมากขึ้น แต่ราคุชุนก็ตักเตือนเธอว่า
ควรจะสงวนตัวเสียบ้าง อย่าทำอะไรที่เกินงามนัก ไม่อย่างนั้นมีปัญหาแน่
โยโกะแปลกใจที่ได้ยินราคุชุนพูดแบบนั้น แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร
แล้วราคุชุนก็พาโยโกะเข้าไปในที่ทำการเขต ที่นั่นจะต้อนรับพวกพรายทะเลเป็นอย่างดี




โยโกะกอดราคุชุนด้วยความตื้นตันใจ

สุงิโมโตะแยกกับจากโยโกะ เธอเดินทางในอาณาจักรเอ็นคนเดียว
แล้วเธอก็ได้เห็น ผู้อพยพของอาณาจักรเอ็น
พวกเขาดูมีความสุข ดูมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่าผู้อพยพของอาณาจักรโคมากนัก
เธอเดินมองบรรยากาศรอบๆตัวเมืองไปเรื่อยๆไม่ทันได้มองทางข้างหน้า
จนเดินชนกับกลุ่มชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง สุงิโมโตะคิดว่าเขาเป็นพวกอันธพาล เพราะดูท่าทางเมา
พวกเขาฟังภาษาที่สุงิโมโตะพูดไม่รู้เรื่องก็เลยสรุปว่าเธอเป็นพรายทะเล
พวกเขาจึงพาเธอไปส่งที่ทำการเขต
เธอเข้าไป ในขณะที่โยโกะออกมาพอดี


สุงิโมโตะแยกกับโยโกะ


ระหว่างทางเธอเห็นผู้อพยพของเอ็น
พวกเขามีความเป็นอยู่ที่ดีกว่าผู้อพยพของโคหลายเท่านัก

สุงิโมโตะเข้าไปในห้องรับรอง ในห้องนั้นมีโต๊ะเก้าอี้วางเรียงกันเป็น3แถว
เพื่อให้ผู้มาติดต่อเข้าไปบอกชื่อ ที่อยู่ ข้อมูลส่วนตัวกับเจ้าหน้าที่ของแต่ละแถว
เจ้าหน้าที่หญิงพูดภาษาญี่ปุ่นได้
เธอบอกให้สุงิโมโตะกรอกชื่อ ที่อยู่ รหัสไปรษณีย์และเบอร์โทรศัพท์ไว้ในสมุดรายชื่อ

สุงิโมโตะได้ยินภาษาญี่ปุ่นก็ดีใจ
แต่เจ้าหน้าที่บอกกับเธอว่าเขาไม่ใช่คนญี่ปุ่น แค่พูดได้ไม่กี่ประโยคเท่านั้น
โรคุตะที่เดินสังเกตการณ์เดินผ่านมาเห็นสุงิโมโตะพอดี จึงหยุดดูเธออยู่ห่างๆ
สุงิโมโตะกรอกที่อยู่กับรหัสไปรษณีย์ตามจริง แต่ข้อมูลของเธอเป็นแบบใหม่
มีรหัสไปรษณีย์7หลักซึ่งแตกต่างจากข้อมูลเดิมที่เจ้าหน้าที่มี
เจ้าหน้าที่จึงโวยเธอยกใหญ่เพราะคิดว่าเธอโกหกเพื่อที่จะได้รับการช่วยเหลือ
โรคุตะเห็นดังนั้นก็อดที่จะเข้าไปช่วยเหลือไม่ได้



สุงิโมโตะมีเรื่องกับเจ้าหน้าที่


โรคุตะช่วยสุงิโมโตะไว้



โรคุตะช่วยแก้ต่างให้ว่าข้อมูลของเจ้าหน้าที่น่ะเก่าไปแล้ว เดี๋ยวนี้มี7หลัก สุงิโมโตะไม่ผิดหรอก
เจ้าหน้าที่ที่อยู่แถวข้างๆก็เดินมาบอกว่า พรายทะเลคนเมื่อกี๊ก็เขียนรหัสไปรษณีย์7หลักเหมือนกัน
โรคุตะได้ยินดังนั้น เลยถามว่าสุงิโมโตะมากับเพื่อนหรือเปล่า
แต่เธอส่ายหัว โรคุตะจึงคิดว่านั่นคือโยโกะ พรายทะเลที่เขาตามหาอยู่ จึงรีบออกไปตามหาทันที
โดยที่สุงิโมโตะก็เดินตามโรคุตะมาเงียบๆ จนในที่สุดโรคุตะทนไม่ไหวเลยหันกลับมาถามว่าตามเขามาทำไม
ทั้งๆที่มีป้ายผ่านทางที่ทางการของเอ็นออกให้แล้ว สุงิโมโตะสามารถไปไหนมาไหน พักที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
สุงิโมโตะตอบว่า มีแค่โรคุตะเท่านั้นที่รู้จักและพูดกับเธอรู้เรื่อง แล้วเธอก็คิดว่าโรคุตะก็เป็นพรายทะเลเหมือนกัน
โรคุตะแย้งว่าในอาณาจักรเอ็น พรายทะเลสามารถศึกษาภาษาของโลกนี้ได้
ดังนั้นเขาจะพาเธอไปเมืองโฮเรียว เมืองที่พรายทะเลอาศัยอยู่กัน

ระหว่างทาง สุงิโมโตะสังเกตเห็นกาโจ นกแก้วของโคโอ เธอรู้ดีว่า โคโอกำลังจับตาดูเธออยู่



สุงิโมโตะเดินตามโรคุตะจนเขาอดที่จะหันกลับมาว่าไม่ได้


กาโจคอยตามดูสุงิโมโตะตลอด

โยโกะและราคุชุนเข้าพักในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
โยโกะคิดจะอาบน้ำโดยชวนให้ราคุชุนมาอาบด้วยกัน(
!?)
แต่ราคุชุนปฏิเสธพร้อมทั้งบอกว่า.."บอกแล้วไง..ว่าให้สงวนตัวบ้าง"

ระหว่างที่โยโกะอาบน้ำ ราคุชุนก็ถามถึงเรื่องผู้ชายที่พาเธอมายังโลกนี้
โยโกะบอกลักษณะของเคคิ เขามีสัตว์อสูร และพวกมันเรียกเขาว่าไทโฮ
ราคุชุนตกใจมาก แต่ดูท่าทางโยโกะไม่รู้เรื่องอะไรเลย เขาจึงเล่าเรื่องของไทโฮให้โยโกะฟัง
ไทโฮหรือไซโฮ เป็นชื่อของคนที่คอยปกป้องกษัตริย์ของอาณาจักร
ประชาชนไม่นิยมเรียกว่าไซโฮ ดังนั้นจึงเรียกว่าไทโฮแทน
โยโกะคิดว่า เขาเป็นคนดีรึเปล่า ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงต้องทำร้ายเธอด้วย
ราคุชุนนิ่งไปพักหนึ่งีราวกับคิดอะไรบางอย่างอยู่
โยโกะล้างสีที่ย้อมผมของเธอออก ผมของเธอกลับสู่สีแดงสดเหมือนเดิม
เธอไม่คิดที่จะปิดตัวตนของเธออีกต่อไป


โยโกะเลิกย้อมผม เธอไม่คิดที่จะปิดตัวตนของเธออีกต่อไป

สุงิโมโตะเดินทางไปโฮเรียวกับโรคุตะ ระหว่างทางเธอถามเรื่องราวต่างๆจากเขามากมาย
ทั้งเรื่องที่กษัติรย์เอ็นปกครองมา500ปี ทำเอาเธอตกใจ ใครที่ไหนจะมีชีวิตอยู่ได้ตั้ง500ปี
โรคุตะตอบว่า กษัตริย์ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นผู้ที่สวรรค์เลือก
ถ้าเกิดกษัติรย์ปกครองดี อาณาจักรก็จะร่มเย็นเป็นสุข ประชาชนก็จะมีชีวิตที่ยืนยาวตามไปด้วย
เมื่อกษัตริย์ตาย อาณาจักรจะปั่นป่วน ผืนดินจะแห้งแล้ง
ดังนั้น การที่กษัติรย์ปกครองมาเป็นระยะเวลานาน ก็จะทำให้อาณาจักรรุ่งเรืองและสงบสุขตามไปด้วย

ทางด้านโยโกะ ก็มาที่โฮเรียวเหมือนกัน
โยโกะเห็นโชจะ ซึ่งเปรียบเสมือนโรงเรียนประถมของโลกนี้ จึงคิดจะไปพักที่นั่น
อาจารย์ของโรงเรียนออกมาต้อนรับ เมื่อเขาเห็นป้ายผ่านทางของโยโกะเขาก็รู้ว่าเธอเป็นพรายทะเล
เขาจึงแนะนำตัวว่าเขาชื่อชื่อ เฮกิ ราคุจิน เเป็นพรายทะเลเหมือนกัน
ถึงจะเป็นพรายทะเลเหมือนกันแต่เขาไม่เคยเห็นใครผมสีแดงเหมือนกับโยโกะมาก่อน


อ.เฮกิ ราคุจิน

อ.เฮกิพาโยโกะเข้าไปในโรงเรียน
เขารู้เรื่องที่ร่างกายของโยโกะรวมทั้งเสียงของเธอเปลี่ยนแปลงไปเมื่อมาถึงโลกนี้
เขาจึงบอกกับเธอว่า เธอคือ ไทกะ พร้อมทั้งพาเธอไปยังศาลเจ้าแห่งหนึ่งในโรงเรียน
ในศาลนั้น มีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง มันคือต้นริโบคุ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลกนี้เกิดจากผลของต้นไม้ เรียกว่ารันกะ
โดยที่รันกะของริโบคุให้กำเนิดคน ส่วนยาโบคุที่โยโกะเคยเจอในอาณาจักรโคให้กำเนิดสัตว์และต้นไม้
โดยที่คู่สามีภรรยาจะมาขอลูกที่ต้นริโบคุนี้
เมื่อเกิดพายุโชคุซึ่งเป็นพายุที่เชื่อมต่อโลกนี้กับญี่ปุ่นขึ้น รันกะอาจถูกพัดไปกับโชคุ และไปเกิดเป็นคนญี่ปุ่นได้
แต่เมื่อมีโอกาสกลับมาที่โลกนี้อีกครั้ง ร่างกายก็จะกลับสู่สภาพเดิม เป็นคนของโลกนี้อย่างแท้จริง
ซึ่งโยโกะเองก็อยู่ในกรณีนั้น นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมหน้าตาเธอถึงเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้


ต้นริโบคุ

เย็นนั้นทั้งสามคนนั่งคุยกัน โยโกะถามเรื่องราวต่างๆจากอ.เฮกิมากมาย
โยโกะนึกว่าอ.เฮกิก็เป็นไทกะเพราะสามารถพูดคุยกับราคุชุนด้วยภาษาของโลกนี้ได้
แต่อ.เฮกิตอบว่า เขาเรียนภาษาเอา
ซึ่งมันเป็นเรื่องยากมากเพราะภาษาของโลกนี้ไม่เหมือนภาษาจีน ทั้งๆที่ดูเผินๆแล้วเหมือนจะใช่
เขาต้องเริ่มจากศูนย์และเรียนเองทั้งหมดโดยใช้ระยะเวลาที่นานพอดู
โยโกะเล่าเรื่องที่เธอโดนปีศาจจ้องทำร้าย
อ.เฮกิก็ถึงกับประหลาดใจเพราะไม่เคยมีปีศาจตัวไหนเจาะจงทำร้ายพรายทะเลแบบนี้
โยโกะตอบว่า เพราะเธอคือพรายทะเลที่ชั่วร้าย ปีศาจถึงต้องตามมาทำร้ายเธอตั้งแต่ตอนที่เธออยู่ญี่ปุ่นแล้ว
อ.เฮกิเงียบไปซักพัก จึงบอกว่า เพราะโยโกะไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา
ถ้าเธอไม่มีปัญหาเรื่องภาษาก็แสดงว่าเธออาจะเป็นชินเซ็น(แม่มด)
หรืออายากาชิ(ปีศาจที่พูดภาษาคนได้) แต่นี่ไม่ใช่

กษัตริย์และข้ารับใช้ไม่เคยมีปัญหาเรื่องภาษาเมื่อต้องไปอยู่โลกอื่น
โยโกะยังคงคิดว่าเธอคืออายากาชิ การที่เธอถูกพวกปีศาจตามล่าเพราะพวกมันเกลียดเธอ
อ.เฮกิ แนะนำให้เธอไปพบเอ็นโอ(กษัตริย์เอ็น) เผื่อเขาจะช่วยเธอได้
แต่โยโกะไม่ยอม เพราะหากเธอเป็นอายากาชิจริงๆ เธอจะถูกฆ่า
ราคุชุนแย้งเรื่องเคคิให้เธอและอ.เฮกิฟัง
ชายลึกลับที่ไประหว่างญี่ปุ่นกับโลกนี้ได้อย่างอิสระ มีสัตว์อสูร ชื่อเคคิทั้งยังถูกเรียกว่าไทโฮ
เขาไม่ใช่ทั้งมนุษย์และปีศาจ เขาคือ คิริน(กิเลน)ของอาณาจักรเค

อาณาจักรเค อยู่ระหว่างอาณาจักรเอ็นและโค กษัตริย์เพิ่งสวรรคตไปเมื่อปีที่แล้ว
ส่วนกษัตริย์องค์ใหม่ยังไม่ครองราชย์
อาณาจักรมีแต่ความวุ่นวาย มีผู้อพยพจำนวนมากมาอาศัยที่เอ็นและโค
กิเลนเป็นผู้เลือกกษัตริย์ ในแต่ละอาณาจักรก็จะมีอยู่อย่างละคน
กิเลนได้รับบัญชาจากสวรรค์ ในการเลือกกษัตริย์
ราคุชุนคิดว่า เคคิหากษัตริย์ใหม่ในอาณาจักรเคไม่ได้
เลยข้ามไปที่วา หรือก็คือญี่ปุ่น เพื่อตามหากษัตริย์องค์ใหม่
ราคุชุนถามโยโกะว่า เคคิพูดอะไรกับเธอบ้าง
โยโกะทวนเหตุการณ์ก่อนที่จะตอบไปว่า เขาพูดว่า ท่านเป็นนายของข้า พร้อมทั้งก้มหัวให้เธอ
ทำให้อ.เฮกิและราคุชุนตะลึง และก้มหัวให้กับโยโกะ
อ.เฮกิให้เหตุผลว่า กิเลนไม่เคยก้มหัวให้ใคร นอกจากกษัตริย์ที่ตนเองเลือกเท่านั้น
โยโกะคือ ราชินีของอาณาจักรเค


อ.เฮกิกับราคุชุนก้มหัวให้โยโกะ

รุ่งเช้า ราคุชุนได้ส่งจดหมายถึงเอ็นโอ และได้คำตอบว่าเอ็นโอจะรออยู่ที่โทริเน็นในเมืองโฮเรียว
ราคุชุนและโยโกะจึงออกเดินทางไปยังโทริเน็น
เช้าวันนี้ อ.เฮกิสอนหนังสือตามปกติไปได้สักพัก สุงิโมโตะก็มาถึง เพื่อเรียนภาษา
เอคุยกับอ.เฮกิได้ซักพักเธอก็รู้ความจริงว่า โยโกะเป็นถึงราชินี
เธอรีบวิ่งออกไปบอกที่อยู่ของโยโกะให้กับกาโจด้วยความเจ็บใจ
กาโจรีบบินกลับไปหาโคโอทันที
สุงิโมโตะช็อคมาก เธออยากให้คนที่ถูกเลือก เป็นเธอ ไม่ใช่โยโกะ


สุงิโมโตะพบอ.เฮกิ


สุงิโมโตะวิ่งออกมาหากาโจ พร้อมทั้งบอกที่อยู่ของโยโกะให้กาโจรู้

เมื่อถึงโทริเน็น โยโกะลังเลที่จะเข้าไป เธอไม่กล้าเข้าไปคนเดียว
ทันใดนั้นเอง โยมะก็ปรากฏตัวขึ้น
โยโกะรู้ดีว่าพวกมันมาตามล่าเธอ เธอจึงวิ่งไปรับมือกับพวกมัน
แต่มันไม่ได้มีตัวเดียว คราวนี้โคโอส่งโยมะมาเล่นงานโยโกะหลายตัวทีเดียว
ทั้งไซเคียว(ปีศาจรูปร่างคล้ายวัว) ทั้งคิงเก็น(นก)
ทันทีที่เธอหลบจากนก ไซเคียวก็วิ่งเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว
โยโกะไม่มีเวลาป้องกันตัว

ทันใดนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เอาตัวเข้ามากันเธอไว้
พร้อมทั้งจัดการพวกปีศาจได้อย่างง่ายดาย

ชายคนนั้นหันมาพูดกับโยโกะว่า พวกเธอมาช้านะ
ราคุชุนคิดว่า เขาคือเอ็น-ไทโฮ (กิเลนของอาณาจักรเอ็น)
แต่ไม่ใช่ ชายคนนั้นบอกว่า เพราะพวกเธอมาช้า เขาจึงส่งไทโฮออกไปดู
ชื่อของเขาคือ โคมัตสึ นาโอทากะ เป็นไทกะ และเป็นกษัติรย์ของอาณาจักรเอ็น


บุรุษปริศนาเข้ามาช่วยโยโกะ


เขาแนะนำตัวว่า เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรเอ็น